هاشم معروف الحسني ( مترجم : محمد مقدس )

529

سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي )

دكتر طه حسين ، موضع امام حسن نسبت به پدر را چگونه تفسير مىكند در مورد موضع امام حسن ( ع ) نسبت عثمان و اقدامات او هيچ يك از مورخين چنين ادعايى نكرده‌اند كه او عثمان و يارانش را كه به هيچ يك از آنچه كه جدش رسول خدا آورده بود پاىبند نمانده بودند ، تأييد نمىكرد بلكه در گفتار و كردار در كنار پدرش قرار داشت و در همه جنگهايى كه پدر داشت با وى شركت كرد و هرگاه نبردى شدت مىگرفت و اوضاع بحرانى مىگرديد آرزو مىكرد كه پدرش اجازه شركت در نبرد به او دهد ولى پدرش ( امام على ( ع ) نسبت به او و برادرش امام حسين ، حساسيت زيادى نشان مىداد و اجازه شركت در جنگ را به آنها صادر نمىكرد و همواره به فرمانده لشكريانش در صفين مىفرمود : مراقب اين دو تن باشيد چه بيم آن دارم كه با كشته شدن آنها نسل رسول خدا ، قطع گردد او با پدرش با آنان كه مدعى خونخواهى از عثمان بودند مىجنگيد و دوست و دشمن معترفند كه او عليه ظلم و ظالمين و استثمارگران ، بود و همهء زندگيش - آنچنان كه در فصلهاى پيش از برخى جنبه‌هاى آن سخن گفتيم - براى خدا و در راه خدا بود ؛ با اينكه چنين بود برخى نويسندگان پيشين و معاصر مدعيند كه او همواره با پدر اختلاف داشته و دكتر طه حسين در كتاب خود « على و فرزندانش » مىافزايد كه او به معنى دقيق كلمه « عثمانى » ( طرفدار عثمان بن - عفان ) بود و على رغم ميل خود و بىآنكه دوست داشته باشد با پدر خود همراهى مىكرد و در جنگهايش شركت مىجست . من براى چنين تحريف و گمراه‌سازى جز برخى رواياتى كه هيچ پژوهنده‌اى كه